Aizkorri

Aizkorriren eta Aiztontor Altuaren bitartean, gailurrean, tontortxo bat dago, txartel ontzi zilindrikoa duena, baina izenik ageri ez duena. Tontortxo horretatik hurbil, pixka bat Aizkorrirago, bat egiten dute Lizarratetik (Sandratiko tuneletik) zuzen datorren bideak eta Askiola ondotik bueltan datorrenak (bidegurutzetik ikusi egiten da tontortxoa eta txartel ontzia). Badakizue zein den tontortxo ontzidun horren izena?
Jon

Otzaurtetik abiatzen den pista hartuaz (udaberri hontan zementatu eta moldatu berria) Aldaolara iritsi gaitezke kotxez edo oinez nahi izan ezkero, handik aterpetxera, aterpetxetik San Andriango lezera eta honetatik Aizkorriko tontorrera beti ere bideko seinalizazioei arretaz so eginez.

Goizean goiz abiatu ezkero egun pasa ederra egin liteke Aizkorriko mendilerroan zehar dauden tontor guztiak igoaz: Aizkorri, Aitzabal, Aketegi, Aitxuri, Iraule, Arbelaitz... amaitzeko Urbiako larreetara jeitsiaz.

Joxemiel Barandiaranen _Diccionario Ilustrado de Mitología Vasca_ liburutik:

En la cumbre de Aizkorri existe una ermita de Santo Cristo. En ella es venerado un crucifijo de factura románica. De él cuentan que apareció en la cúspide de aquella sierra. Los cegameses y los alaveses se disputaban su propiedad. Los primeros lo llevaron a Cegama; pero la mañana siguiente apareció en lo alto de Aizkorri. También los alaveses lo llevaron a uno de sus pueblos; pero el crucifijo subió misteriosamente al lugar de su primera aparición. Después de muchas disputas, convinieron todos en que la milagrosa cruz perteneciera a aquel de los contendientes a cuyo pueblo estuviera mirando el crucifijo a la mañana siguiente. Llegada la hora, hallaron el crucifijo mirando a Cegama. Esto fue lo que zanjó el pleito.
A la cumbre de Aizkorri van en rogativa los cegameses todos los años y hacen celebrar una misa en la ermita a fin de evitar que el viento haga destrozos en las mieses. Suben también a esta ermita los que sufren reuma o dolores de cabeza, practicando el ejercicio del viacrucis en el recorrido, para lo cual hay cruces plantadas en el camino.
Muchos peregrinos que van a la ermita de Aizkorri llevan cintas de percal y las cambian por otras que cuelgan allí, de los brazos de la cruz. Son conservadas como amuletos.

Joxemiel Barandiaranen _Diccionario Ilustrado de Mitología Vasca_ liburutik:

AIZKORRI.- Montaña donde vive el genio Mari en una caverna que se prolonga, según la leyenda, hasta la sierra de Aralar. De él se dice que fragua las tormentas desde su morada subterránea. Siguiendo una costumbre antigua, los frailes de Aránzazu subían al monte Aizkorri todos los años a bendecir desde su cumbre los campos guipuzcoanos y leer conjuros contra las tempestades. Si alguna vez olvidaban esta función, luego venían quejas de los pueblos, porque los religiosos -decían- no habían conjurado a la bruha de Aizkorri, para lo cual los vecinos de Cegama, entre otros, recogían anualmente una limosna.
En lo alto de la sierra existe una ermita en la que es venerado un Santo-Cristo, imagen románica de bronce.

Nik uste biak ala biak ezagutu beharreko igoerak direla, baina ibilbide errazena eta laburrena erabili nahi izanez gero, hori Otzaurte aldetik abiatzen dena izango da, izan ere bada pista luze bat Otzaurteko bentatik abiatu eta ia-ia San Adriango leizeraino heltzen dena, kotxe arrunt batez ibiltzeko modukoa.

Otzaurtetik edo Arantzazutik?Nondik errezago?Eskerrikasko.

AIZKORRI ARANTZAZUTIK.
Onatitik gora Arantzazuko bidera joko dugu eta zortzi bat kilometrora dago Frantzizkarren etxea ezkerraldean eta parez pare Oteizak diseinatu eta eraikitako eliza eta elizondoa. Aparkaleku eder bat dugu eliz parean eta egokiena kotxea bertan uztea dugu. Elizaren ezkerraldean bide bat dugu gorantza Sindika deituriko tabernara heldu arte. Hortik aurrera pista bat dago eta 5-10 minutuko bidea daukagu hezi batera heldu arte eta hau pasatu eta gero marka zuri gorriak jarraituko ditugu hau baita Urbiako zelaietara heltzeko bidea. 45 minutuko bidea daukagu gorantza eta desnibela nabarmena ez bada ere badago zer igo. Urbiara heltzen garenean lehenengo baseliza bat ikusiko dugu eta hortik eta pare bat minututara Elgoibarko mendizaleak eraikitako Fonda, gaur egunean konponduta dagoena eta jan/edana emateaz gain lotarako aukera ere ematen duena.
Fonda atzean utzita eta zelaiak ezkerralderantz zeharkatuaz artzai bordak ikusiko ditugu. Hor ere badugu mokadu bat egiteko aukera beti ere udabarri eta udazken urtaroen artean igotzen bagara. Eta berriro ere marka zuri/gorriak izango dira Aizkorrirako bidea adieraziko digutenak. Ordu erdi/hiru ordu laurdenean goian gaude. Hor aukituko ditugu argazkian agertzen den baselizatxoa, dozenerdi lagunentzako aterpetxo bat eta lehorturik ez badago kantinplora non bete ere baduzue iturritxo bat ere baitago gailurrean bertan.

Nire ustez gabaz igotzeko aukera aipatu beharko zenuke. Urbiatik gora, haitzaren kolore txuria dela eta, ikusmen nahiko ona izaten da gau argietan. Pasabide latzenetan frontala erabiliz oso erraz igotzen da.
Gainera, tontorrean bertan aterpean edo baselizan lo egiteko aukera izango dugu, eta hurrengo egunsentia ikustekoa baita. Oso gomendagarria udan